Í hönnun, fyrir utan að nota timbur beint, er timbur unnið í planka, ferninga eða aðrar vörur.
Til að draga úr aflögun og sprungum við notkun fara plankar og ferningar venjulega í náttúrulega eða gerviþurrkun. Náttúruleg þurrkun felur í sér loft-þurrkun á staflað timbur. Í gerviþurrkun er fyrst og fremst notuð ofnþurrkun, en einnig er hægt að nota einfaldari bökunar- eða steikingaraðferðir.
Ofnþurrkunarhólf er þurrkherbergi sem er búið hringrásarloftbúnaði, sem getur stjórnað og stjórnað lofthita og rakastigi. Timbur sem þurrkað er í ofni er af háum gæðum, með rakainnihald undir 10%.
Timbur sem er viðkvæmt fyrir rotnun ætti að gangast undir-formeðferð með rotvarnarefnum. Nota má límaðferðir til að líma planka í stóra íhluti fyrir timburmannvirki, staura o.fl. Einnig er hægt að vinna úr timbri í krossvið, spónaplötur, trefjaplötur o.fl.
Timbur er viðkvæmt fyrir því að bólgna og skreppa saman vegna raka í loftinu sem getur valdið því að timburvörur verða rakar og fljótt rotna og skemmast. Þess vegna var timburþurrkunartækni þróuð. Timburþurrkun er ferli sem notar hitun og þrýstingsmun á innri og ytri vatnsgufu í viðnum til að draga úr rakainnihaldi hans í hæfilegt gildi.
Það er ómissandi framleiðsluhlekkur í timburiðnaði. Tilgangur viðarþurrkunar er að: draga úr þyngd, spara vinnu og kostnað við flutning; koma í veg fyrir skordýr og rotna, lengja endingartíma; koma í veg fyrir aflögun og vinda, auka mýkt og bæta þannig gæði viðarvara.
Að auka þurrkunarhraðann og tryggja þurrkunargæði er grundvallarreglan við þurrkun. Gæðakröfur fyrir þurrkun eru: endanlegt rakainnihald og einsleitni þurrkaðs viðar verður að uppfylla kröfur vinnslutækninnar; viðhalda verður heilleika viðarins, án galla sem eru óviðunandi samkvæmt vinnsluforskriftum og ekki má breyta eðliseiginleikum viðarafurðanna.
